Wat treft u aan op deze website!

Zwolle - Algemeen

Zwolle - Algemeen

Algemene info over de stad

Onder dit item krijgt u een simpel algemeen beeld van onze mooie Hanzestad Zwolle
Foto's, video's en artikelen

Foto's, video's en artikelen

De stad Zwolle in beeld en in tekst!

Foto's, video's en artikelen uit het heden en verleden van de oude Hanzestad Zwolle!
Zwolle in Beeld Info

Zwolle in Beeld Info

Brede informatie over de website!

Hier vindt u alle informatie over de website, inclusief het contactadres en de privacy- en cookie verklaring!
Links

Links

Links naar interessante websites!

Hebt u vragen of wilt u informatie over bepaalde items die gelinkt zijn aan de stad Zwolle, dan vindt u hier een aantal links naar Zwolse bedrijven, organisaties of verenigingen!

Het laatst geplaatst

Zoeken op de website!

Naar Foto's van Zwolle
Naar Zwolse herinneringen
Naar Dick vertelt ...

Column Dick Algra   390pxHier istie dan! De eerste column van Dick Algra met een Zwolse kijk op het nieuws staat voor u gereed. Hopelijk zullen er nog velen volgen. Voor Zwolle in Beeld een mooi vervolg op zijn rubriek "Dick vertelt ...", waarin de rasechte Zwollenaar zijn herinneringen met u deelde.

Wie is Dick? Zwollenaar Dick Algra (1948) was van juni 1967 tot februari 1982 directeur/eigenaar van Algra Koffie en Thee Zwolle, het tegenwoordige Mocca d'Ór. Na zijn koffieperiode heeft hij zich volledig gegeven in de wereld van de uitvaart en de laatste twintig jaar in de zorg.

In zijn leven heeft Dick een groot aantal bestuursfuncties bekleed, waaronder meerdere voorzitterschappen. Hij is een geboren en getogen Zwollenaar en heeft een speciale band met zijn geboortestad. Dick praat er graag over en haalt ook graag herinneringen op uit zijn jeugdjaren. 

Nadat hij in februari 2020, na zo'n 15 jaar het voorzitterschap van het Christelijk Mannenkoor Zwolle, had neergelegd, werd zijn dagelijkse leven weer net even anders ingevuld. Mede gezien het feit, dat hij van jongs af aan meer dan veel met pen en papier heeft gestoeid, besloot hij na enkele weken rust, iedere dag een foto te maken en daarbij een kort verhaaltje te schrijven.

Naast zijn Facebookpagina, was ook voor Zwolle in Beeld een nieuwe rubriek geboren, "Dick vertelt ...". Zo'n 250 korte verhalen heeft hij met u gedeeld. Van de geur van de stad tot de nieuwe ondergrondse fietsenstalling en van de Bieb tot het Flevogebouw. Verhalen met veel herkenning voor degenen bij wie het blauw-witte bloed door de aderen stroomt. Maar ... er is een tied van kommen en er is een tied van goan.

Dick is een nieuwe uitdaging aangegaan. Om de dag of om de twee dagen zal hij, naast zijn Facebookpagina, ook zijn Zwolse kijk op het nieuws, met de bezoekers van Zwolle in Beeld voor u verzorgen. Vandaag de eerste.

 

Noaberschap


016 Noaberschap bew

De penningmeester-secretaris van “De Laatste Eer” Beerzerveld e.o. houdt er na 41 jaar mee op. Hij vindt het, begrijpelijkerwijs, tijd worden voor andere dingen zo is te lezen in De Stentor.  In het artikel komt ook de noaberschap (burenplicht) aan de orde.  Dat is de (morele) plicht de andere noabers desgewenst met raad en daad bij te staan.  In de praktijk was die plicht vooral zichtbaar bij feesten in de de familiesfeer en na het overlijden van een van de noabers aldus ondermeer Wikipedia.

De buren verzorgden de uitvaart. Vaak ging dat ook weer met vaste gewoontes gepaard. De ene buurvrouw zorgde voor koffie, de buurman zorgde voor het klokluiden, de een kocht de eierkoeken voor bij de koffie en weer iemand anders deed de aangifte op het gemeentehuis. Als geboren Zwollenaar kende ik die gebruiken niet. Wel werden in de jaren vijftig door velen nog de gordijnen gesloten als er een sterfgeval in de straat was en als de rouwkoets van Mulder door de straat reed, wist je het heel zeker.

Rond 1960  ontmoette ik op Ameland Douwe Bakker, de Vivo-kruidenier van Hollum. Die man bleek een van de redenen te zijn om, ook ver na zijn dood, het eiland te blijven bezoeken. Hij bleek zonodig ook de uitvaartleider van het dorp te zijn. Hij vertelde ooit hoe dat was ontstaan, want de dorpen op Ameland waren toch hechte gemeenschappen en er was ooit een vorm van noaberschap.

“De Stelp” werd gebouwd, het bejaardencentrum en de oudere Amelanders verhuisden er in hun laatste levensfase, om de goede zorg, naartoe. Maar toen de eerste bewoners van “De Stelp” overleden kwam de vraag naar boven: “Wie is nu de noaber” van de overledene ?  De vroegere buurman ? Soms was die al verhuisd en kende de nieuwe bewoner de overledene helemaal niet als buurman.

En of de Amelanders elkaar wel vertrouwden was ook nog maar de vraag, gezien het onderschrift op een grafsteen (zie foto) waarop staat:”Dit graf mag niet geopend worden”

Om weerkerende problemen voor te zijn, werd besloten  een begrafenisvereniging op te richten, die – hoe creatief kan men zijn – net zoals die van Beerzerveld e.o. “De Laatste Eer” heet.

Ik hoop voor de scheidende penningmeester-secretaris  dat het artikel in de krant niet nu al de laatste eer is die men hem bewijst.

16-04-2021.

 

Jochem


015 JOCHEM bew

Het leek een ramkraak, maar het was “gewoon een inbraak” zo was te lezen nadat in de nacht van zondag op maandag bij Opticien “Jochem voor ogen” een grote hoeveelheid brillen was weggenomen. Dat het op een ramkraak leek, kwam vooral doordat de daders er met een enorme snelheid vandoor gingen.

Binnen 28 minuten bereikten ze Amsterdam, zo kon ik op meerdere plaatsen op internet lezen.  Je moet er natuurlijk wel een bijzondere auto voor hebben, maar aangezien de inbraak rond de klok van vier uur in de ochtend plaatsvond en de regels van avondklok nog geldig waren, hadden dieven, naar ik aanneem ruim baan.

Ik lees trouwens ook zoals de politie het formuleerde: “ter plaatse kregen we een goede omschrijving van de vluchtauto”, waarbij ik me dan afvraag van wie ?  ‘t Was toch avondklok?  Was het iemand die alsnog de hond uit liet ?  Een harde werker met ploegendienst ? Ik vermoed van niet want wisselingen in die diensten vinden zelden of nooit rond vier uur ‘s ochtends plaats.

De daders gingen naar Amsterdam, las ik en zijn daar aangehouden. Knap werk. Maar ze kwamen er ook vandaan mag ik aannemen. Was dat ook na het ingaan van de avondklok, zo nee, waar waren ze dan tot die genoemde klok van vier uur ?  Nergens is iemand in die tussenliggende zes uren iets opgevallen ?

Vragen waar ik nieuwsgierig naar ben en naar ik aanneem de opticien ook. 

Het verwondert me wel dat brilmonturen gewild zijn bij het dievengilde. Ze moeten veel geld opbrengen, anders ga je de risico’s van diefstal niet aan. Wellicht is er vraag naar “goedkope dure brillen” vermoed ik maar ben geen kenner van die branche.

Wel ben ik sinds enige jaren klant bij deze opticien en dat tot volle tevredenheid en ik kan het bedrijf in voorkomende gevallen zeker bij u aanraden.

Blijft alleen  een  vraag hangen. Houden opticiens, in het algemeen, hun een klanten  met hun prijsbeleid voor het ooglapje, of is deze “Jochem” in het bijzonder een brillenpoot uitgedraaid.

14-04-2021

 

Aandacht


014 AANDACHT bew

Lees ik warempel toch in  het AD het bericht dat zoon Marvin van Connie Breukhoven (69) –  alias Vanessa, ook bekend als de ex van wijlen Hans van Breukhoven de man van de Free Records Shops –  is opgenomen in het ziekenhuis lijdend aan Corona. Op Instagram schijnt ze een filmpje geplaatst te hebben waarop te zien is dat haar zoon Marvin door een ambulance wordt opgehaald.

Waarom dat landelijk nieuws is, mogen de hogere machten van ons bestaan ons, zo zij dit willen, ons vertellen. Ik zou het niet weten. Er staat een foto van Connie bij waarop ze grote gelijkenis vertoont met Juliette Grėco toen die de hoofdrol speelde in de tv-serie Het Spook van het Louvre (1965).

Alles zal wel te maken hebben met gebrek aan aandacht voor haar eigen persoon.

Dat moet haast wel want in het bericht zegt ze ondermeer: “Marvin ligt op een gesloten afdeling, hij is zuurstof afhankelijk en mag geen bezoek, ik reken op jullie begrip”.  Ik zou zo zeggen, vertel het dan niet aan de goegemeente, dan heeft die jongen rust!

Maar zo blijkt het niet te werken. Vandaar mijn conclusie dat het wel om Connie zelf zal gaan.

Het blijkt vaak dat mensen die jaren in de publiciteit zijn geweest, schijnbaar niet zonder die aandacht kunnen.  Connie’s aandachttrekkerij deed me denken aan een uitvaart van een redelijke bekend Zwols zakenman. In de rouwadvertentie stond dat op verzoek van de overledene (hetgeen per definitie trouwens onmogelijk is) de uitvaart in kleine kring zou plaatshebben.  Desondanks waren er zo’n honderd genodigden.

Trouwens, je kunt om aandacht vragen en je kunt  aandacht schenken. Dat laatste hoeft zelden met veel spektakel. De eerste woorden van een dichtregel van Willem Barnard (1920-2010) luiden: “De stilte zingt U toe”. Hoe veelzeggend is dat niet. Niet voor niets is er daarom in bijna elk ziekenhuis een stiltecentrum.

Overigens wens ik zoon Marvin van harte een snel herstel toe.

11-04-2021

 

Monopoly


013 MONOPOLY bew

Onlangs was er in het nieuws dat het aloude Monopolyspel werd aangepast. Het ging daarbij om de tekst op de “Algemeen Fondskaartjes”, die was niet meer van deze tijd. Ik moest eraan denken toen ik onderstaand nieuws op de website van RTV-Oost las en ik citeer: “Het aantal woningen in Zwolle dat meer dan één miljoen euro waard is, is het afgelopen jaar bijna verdubbeld. Er staan in de provinciehoofdstad nu zo'n 280 miljoenenwoningen. Het is één van de meest opvallende stijgingen in Nederland, schrijft taxatiebedrijf Calcasa in zijn jaarverslag.

In Zwolle is de stijging vooral in de buurt Brinkhoek, aan de noordkant van de stad, waar het aantal miljoenenwoningen verdubbelde. Ook in de buurten Veldhoek en Katerveer-Engelse Werk is een verdubbeling te zien. Straten met veel miljoenenwoningen zijn Ter Pelkwijkpark en de Kuyerhuislaan.” Einde citaat.

Het eerste wat ik kon bedenken was de vraag: Wat hebben wij, mijn vrouw en ik –  hemelsbreed zo’n 500 meter van “de Brinkhoek” af wonend –  fout gedaan? Hoewel, van een prijsstijging van je huis, kun je niet, van de een op de andere dag, je een andere levensstijl aanmeten. Daarvoor komt wel het nodige om de hoek kijken.

In de jaren zeventig kocht je, bij ons om die hoek, in het postcodegebied 8023 een huis uit de jaren dertig voor de prijs van rond een ton. In de guldentijd wel te verstaan. Nu betaalt men er grif het viervoudige voor, in euro’s.

Ik weet wel dat, tenminste zo beweren de kenners, de prijsstijgingen komen door de krapte op de woningmarkt. Wat ik uit ervaring ook weet dat er in mijn leef-tijd zelden of noot een overschot aan huizen is geweest. Wel bleef men veel langer in het “eigen huis” wonen dan tegenwoordig het geval is. Nu wil men veel sneller, groter, ruimer of moderner wonen waardoor er meer vraag naar huizen is. En waar vraag is…

Bij Monopoly gaat het om “straten” compleet te hebben, er dan huizen of hotels op te zetten en dan fiks veel huurpenningen te innen. Misschien moeten ze de spelregels ook eens aanpassen en moet het doel nu worden: hoe kan ik van mijn huisje aan de Dorpsstraat een luchtkasteel maken.

Zo formuleer ik het vandaag voor u, want ik ben ontzettend bang dat deze onvoorstelbare huizenprijzen, iets van een hype in zich hebben. Net als destijds de internethype rond World on Line van Nina Brink. Veel gebakken lucht.

08-04-2021

 

Marktplaats


012 MARKTPLAATS bew

Het is, schat ik, zo’n drie decennia geleden dat, als je bijvoorbeeld, als jong gezin het eerste kindje verwachte je bij de familie ging navragen of iemand nog wat spulletjes had liggen die de baby-uitzet compleet zou maken. Je was helemaal gelukkig als er ook nog iemand met een kinderwagen of een buggy aan kwam zetten.

Had je bijvoorbeeld een fiets over dan werd eerst weer de familie en de vrienden  geïnformeerd en dan plaatste je zonodig een “blauwvingertje” in de Zwolse Courant en meestal was je de het exemplaar zo kwijt.

Nu doen we dat via “Marktplaats”, een website op internet. Waar maandelijks miljoenen aanbiedingen van, dan wel vragen naar alles wat er maar te koop is, op te vinden is.

En, als je het wilt, heel anoniem. En daar zit nou net de crux. Zo las ik in de Stentor dat in Nederland alleen al 50.000 mensen per jaar worden opgelicht. En denkt u nou niet, dat gaat mij niet gebeuren, dat is iets voor de domme massa. Want de daders kunnen zomaar naast je blijken te wonen, ook in Zwolle.

Dezer dagen doet de politie een boekje open over twee zeventienjarige Zwolse jongens die in januari zijn aangehouden wegens oplichting via Marktplaats van zo’n zeventig personen. Er werd becijferd dat het om een totaalbedrag van elfduizend euro ging. De zaak kwam aan het rollen doordat iemand bij hen een jas kocht er na zijn betaling niets geleverd werd maar wel heel veel geld van zijn rekening werd afgeschreven.

Zo hoorde ik ook dat veel webwinkels hun aanstaande kopers verkeerd voorlichten over prijs van de aangeboden artikelen. Er worden kortingen beloofd over veel te hoge “officiële verkoopprijzen” waardoor het lijkt dat hun aanbiedingen heel interessant zijn.

Je zou haast kunnen concluderen  dat we er, gemiddeld door, telkens weer intrappen want de  internetverkopen zijn al jaren in een stijgende lijn. Door Corona in een fors stijgende lijn, dus de zwendel zal ook wel evenredig mee gestegen zijn.

Misschien is het wel interssant om eerst terug te gaan naar de familie- en kennissenkring en dan zonodig naar het internet. Naast het feit dat de misdaad dan minder welig tiert, heeft het vast en zeker een heel positief sociaal effect.

06-04-2021

 

Leugenbankje


011 LEUGENBANKJE bew

Het mooiste leugenbankje vaan Nederland, vind ik nog altijd het bankje in Hindeloopen. Niet dat ik ze allemaal ken, maar als ik de term voorbij hoor komen, komt  het beeld van dat exemplaar bij mij naar boven. 

Zwolle heeft niet zo’n specifieke bank, maar wel een aantal plekken waar bij goed weer een aantal, wat bejaardere Zwollenaren hun belevenissen aan elkaar vertellen. Meestal zijn dat de sterk overdreven herinneringen aan al dan niet roerig verleden. Het bankje, op de foto, onder dit meer dan levensgrote everzwijn, zou heel goed ook zo’n plek kunnen worden.

Sterke verhalen zijn verhalen waarvan het vertellen tot doel heeft de dag wat prettiger te maken. Mijn vader die beroepshalve bij zijn klanten het gesprek gaande moest houden, dikte sommige van zijn verhalen ook  graag aan. Je doet er niemand kwaad mee, zei hij dan, je maakt het verhaalde alleen maar mooier. Mijn moeder en hij verschilden daarover nog al eens van mening, nooit zo heftig dat ook maar een van de twee ervan wakker zou liggen.

Als ik afgelopen donderdag zo bevraagd was als de fractieleider van de VVD en het eerste stel verkenners zijn, zou ik er daarna toch wel behoorlijk van wakker hebben gelegen. Want laten we wel wezen, het ging er niet om een wat aangedikt verhaal.  Het ging om een verhaal dat helemaal nooit bedacht had mogen of kunnen zijn, laat staan dat het  verteld was. Om de simpele reden dat het heel ongepast is, van welke kant je het ook bekijkt.

Wellicht hebben de drie betrokkenen er wel van wakker gelegen en hebben ze hun verklaringen nog eens de revue laten passeren. Dan moeten ze het toch wel de ongeloofwaardigheid van een aantal zaken ontdekken.  De mij meest opvallende daarvan is het volgende. Om met droge ogen te beweren dat je een gesprek over iemand je niet kunt herinneren maar even later wel weet te vertellen dat het daarin niet gegaan is over een functie elders voor de heer O. te E., is in mijn ogen een gotspe van de eerste orde.

Ik heb niemand in de Tweede Kamer horen zeggen dat zoiets toch wel opvallend  en tegenstrijdig was. Misschien komt dat wel omdat elk bankje in dat kamergebouw op z’n tijd helaas een leugenbankje is.

04-04-2021

 

Tweede Kamer


010 TWEEDEKAMER bew

We maken politieke gebeurtenissen mee die in ons land, met het huidig staatsbestel, nog nooit hebben meegemaakt. Voor politieke junkies wordt er als het ware een drie-sterren-maaltijd geserveerd. Nu zijn sterren in de horeca een kwaliteitsaanduiding. Of wat er nu in de Tweede Kamer gebeurt van hoge kwaliteit is, valt nog te bezien. Zeker na het debat in de Kamer past in mijn opinie de foto van vandaag, een treurwilg, en wel die tegenover theater De Spiegel.

Woensdag 31 maart werden de kamerleden beëdigd. Mij viel daarbij mevrouw Jacqueline van den Hil, uit Goes op die vertelde dat zij het enig kamerlid was dat uit Zeeland kwam.

Dat verbaasde me en ik dacht: Dat zal toch niet waar zijn ? Ik heb het daarom uitgezocht.

Helaas, vergist Jacqueline zich, er is ook nog een kamerlid uit Aardenburg aanwezig in de kamer. Voor veel inwoners van Zeeland, hoort Zeeuws-Vlaanderen gevoelsmatig niet bij de Zeeuwse eilanden maar meer bij Belgisch Vlaanderen, zo ontdekte ik tijdens een aantal vakanties in het Zeeuwse.

Ik heb trouwens ook het inwonersaantal per provincie eens naast het aantal kamerleden van de provincies gelegd en dan komt Zeeland prima uit de bus. Niet teveel, niet te weinig.

Er heeft maar ėėn inwoner uit Drenthe plaatsgenomen in de Kamer, het zouden op basis van het inwoneraantal er wel drie mogen zijn.

Waar de verhoudingen helemaal scheef liggen zijn de provincies met de zogenaamde drie grote steden. Op basis van het aantal inwoners zouden Utrecht en Noord- en Zuid-Holland zo’n 45 procent van de kamerzetel moeten hebben, ze hebben er echter  68 % van.

Het is dan ook niet verwonderlijk dat de drie noordelijke provincies samen maar 9 zetels in de kamer hebben. Het vertrouwen in de politiek is daar, vermoed ik, al jaren compleet verdwenen.

Zwolle heeft twee inwoners in de kamer, twee van de zes kamerleden uit Overijssel. Kortom we mogen niet klagen. Het zijn Thom van Campen namens de VVD en Edgar Mulder namens de PVV.  Het zijn misschien wel de opvolgers van de bekende staatsman Thorbecke, ook een Zwollenaar. Dat was de man die de grondwet en de verkiezingen vernieuwde. Kijkend naar de politiek van vandaag is zo’n vernieuwer hoogst noodzakelijk.

01-04-2021

 

N50


009 N50 bew

Maandag was het weer een ongeluksdag op de N50, de weg tussen knooppunt Hattemerbroek en de Ramspolbrug. Een kettingbotsing waar vier auto’s bij betrokken waren, waardoor de weg compleet geblokkeerd was. Een aantal automobilisten negeerden daarop de bekende rode kruizen boven de weg en enkelen keerden via de middenberm om. Dat weggedrag valt te laken, in moderner Nederland, het is afkeurenswaardig. Èn strafbaar en, naar ik aanneem, krijgt iedere foute chauffeur binnenkort een briefje uit Leeuwarden op zijn of haar mat.

De N50 is eind van de jaren tachtig van de vorige eeuw aangelegd. Ik heb in mijn werkzame leven er, zo ongeveer vanaf  die tijd totdat ik met dat werken stoppen kon, mee te maken gehad. Om specifieker te zijn, ik werkte in het ziekenhuis en daar werd een behoorlijk aantal van de doden, die op die N50 gevallen zijn, naar toe gebracht. Ik besloot toen al, om zo min mogelijk van die weg gebruik te gaan maken.

In 2006 pakte men de weg aan, na een aantal lapmiddelen. Het aantal ongelukken is behoorlijk omlaag gegaan, maar het blijft, eufemistisch gezegd, een ongemakkelijke weg. Ga je op in internet opzoek naar de ongevallencijfers  dan vind je alleen aantallen vanaf 2006, met het argument van Rijkswaterstaat dat vanaf dat moment de cijfers met elkaar te vergelijken zijn.

De weg had natuurlijk direct als een snelweg, tussen Knooppunt Hattemerbroek en Emmeloord, aangelegd moeten worden. Er werd bewust een kilometerslange flessenhals geconstrueerd, naar mij stellige vermoeden uit zuinigheid. Er werd een brug, de Eilandbrug, over de IJssel gelegd die te smal is om ooit een snelweg op aan te leggen en er is intussen heel veel geld uitgegeven om te weg, waar mogelijk, aan te passen.

Minster Cora van Nieuwenhuizen wist enige tijd geleden te vertellen dat de weg veel veiliger is geworden. U weet wel dat is die minister die geld blijft uitgeven aan een vliegveld waar niemand meer op zit te wachten  terwijl men er in de nabijheid al jaren dringend wacht op een echte snelweg.

Misschien gaat dat ooit nog de CORA-methodiek heten, waarbij de letters CORA staan voor Consequent Onlogische Resultaat Aannames.

31-03-2021

 

Bijverschijnsel


008 BIJVERSCHIJNSEL bew

Ik kan me zo voorstellen dat, als je al jaren in het Buitengasthuis woont, – u weet wel die huisjes bij de WRZV-hallen – je niet gelukkiger geworden bent na de moord  daar op oudejaarsavond 2019. Want voordat je het weet, wordt jij er door de goegemeente mee op aangekeken, met een argumentatie zoals: “er wonen uitsluitend zwak socialen, mensen met weinig geld, dus…”

Dat is een bijverschijnsel, naar ik vermoed, het gevolg van alle media-aandacht die deze moord veroorzaakt. En niet alleen in de Zwolse pers, maar ook in, dan wel, op de sociale media, waar iedereen kan roepen wat hij of zij wil.

Zo’n bijverschijnsel zag ik ook bij wat ik maar even noem de “verkenners-affaire”. Ik hoorde in en televisieprogramma zich al mensen opwinden over de chauffeur van minister Ollongren. Hem wordt verweten dat hij onzorgvuldig te werk gaat, dat hij  zo maar bij een, met Corona besmette, minister in de auto stapt.

Hoezo, wie kent die man, wie weet alles van zijn medische status? Mag ik even een paar andere mogelijkheden opnoemen ?  De man is al ingeënt,  de man heeft al een Corona-besmetting doorgemaakt en is immuun en als laatste mogelijkheid: er is  in de auto een scherm geplaatst tussen de voor- en achterbank zodat er van gescheiden compartimenten sprake is. Ik bedoel maar, er wordt gauw wat geroepen.

Net zoals bij deze minister: “Hoe kan ze zo stom zijn om…”. Nou ik kan me er wel iets bij voorstellen. Je bent nog geen jaar geleden een half jaar uit de running geweest door een lastige en vervelende ziekte.  Als je dan hoort dat je besmet bent met het coronavirus, schrik je je te pletter, want je denkt vast en zeker direct: “Nee, nou niet alles weer opnieuw!” dus wil je zo gauw mogelijk wegwezen, naar huis, naar een veilige plek, dan graai je je spulletjes bij elkaar en loop je de deur uit.

Natuurlijk hadden haar medewerkers beter moet opletten en het opruimen van haar moeten overnemen, dat moge duidelijk zijn. Maar om deze minister voor ”onvoorstelbaar dom” te verslijten gaat, naar mijn  idee, veel te ver.

We horen als beschaafd land “hoor en wederhoor” hoog in het vaandel te hebben. Daar past zeer wel, naast de schuldvraag, ook de vraag naar verzachtende omstandigheden bij.

Een goede bekende van me is hobby-imker. Een gesprek met hem eindigt vaak met een bijverschijnsel, maar dat is een heel ander verhaal.

28-03-2021

 

Glasvezel


007 GLASVEZEL bew

Woensdag vond ik in mijn dagblad wat achtergrondinformatie over de aanleg van het “glasvezelnetwerk”. Hier in Zwolle zijn zijn ze daar al enige tijd geleden mee begonnen, ook te zien aan de manshoge reclameborden langs de invalswegen. Afgelopen zomer is dat bij ons in de straat aangelegd. Ik kan u meedelen daar is een boek over te schrijven.

Ik las daarover dat de KPN daar een spoedzaak van maakt omdat ze de hete adem van Ziggo, die een andere techniek gebruikt, in de nek voelen. Ik zal niet de enige zijn die zich afvraagt wat dit allemaal wel niet kost. Ik ben een poosje op zoek geweest naar het antwoord op die vraag, maar heb dat (nog) niet gevonden. Wel komen er bedragen voorbij van 500 tot 4000  euro per aansluiting, waarbij de hoogste  in de buitengebieden wordt berekend.

Ook vernam ik dat de ABP in een joint venture met de KPN voor de helft meedoet, met als argument : “We zitten hier niet voor vier jaar”, met andere woorden het is een lange termijn investering. Ik weet niet hoe lang een lange termijn geacht wordt te zijn, maar nog geen vijfentwintig jaar geleden stond het internetgebeuren nog in de kinderschoenen.

Nu worden deze dure aansluitingen huis aan huis aangelegd – natuurlijk is dat goedkoper dan, laat ik zeggen, in het wilde weg – maar wat als die kabels de komende jaren ongebruikt blijven liggen, dan wel nooit gebruikt gaan worden ?  De KPN en het ABP investeren samen een miljard in hun samenwerking die naar ze zeggen duizend banen opleveren.

We mogen hopen dat die duizend banen betrekking hebben de kwaliteit van het internet en er niet een heleboel KPN’ers en ABP’ers bijkomen die niets anders doen dan met mapjes onder de arm de kantoren in en uit lopen.

Hoewel..…. of de aanleg van die glasvezelkabel werkelijk de Nederlandse werkgelegenheid ten goede komt, is nog maar de vraag. Bij ons in de straat waren bijvoorbeeld uitsluitend gastarbeiders bezig met de aanleg van die mooie oranje kabels.

Gelukkig maar, er zijn te weinig Nederlanders die dit werk nog willen doen. Alleen als er iets niet goed ging, keken ze je aan met een blik van volledig onbegrip.

Dan verstonden ze ons niet. Om in KPN-termen te blijven: we kregen geen gehoor.

26-03-2021

 

Avondklok


006 AVONDSKLOK bew

Een schamel beetje inlossen van een belofte. Zo kun je het wel zien, dat uurtje later ingaan van de avondklok. Het is al veel vaker gezegd,  die avondklok zou de eerste maatregel zijn die zou worden opgeheven. Zo is die aan ons verkocht.

Ik moet wel zeggen dat ik er niet zoveel moeite mee had, toen ze de maatregel aankondigden. Ik ben al  door leeftijd en een stel kwalen tot een paar risicogroepen gaan behoren en daarom ben ik van begin af al heel erg voorzichtig.  Dus vroeg ik me af wat de tegenstanders van die avondklok eigenlijk dan wilden doen na 21.00 uur. Nog naar een tweede voorstelling van een film, een poosje doorzakken in de stamkroeg op de hoek, of naar de sekswerker tweemaal de hoek om en dan het steegje in ? Kom nou, dat gaat al heel lang niet.

Op visite gaan bij opa, oma, vader of moeder stond toch al niet bovenaan veel van de to-do-lijstjes, daarbij zijn dat zeker activiteiten die vaak door groot- en andere ouders  zeer gewaardeerd worden, als ze overdag plaatsvinden.

Ik snap ook wel dat met de zomertijd voor de deur het steeds aanlokkelijker wordt om langer buiten te blijven maar ook nu is het in je eigen tuin of op het balkon zitten nog steeds toegestaan, dus voor veel mensen is er die “uitweg”.

Het zou, laten we wel wezen, een goede zaak zijn als met harde cijfers het al dan niet bestaande effect van de diverse maatregelen zou kunnen worden gemeten. Als we, zoals de mensheid nu doet, kunnen bepalen dat de afstand van de maan tot de aarde per jaar met 4 centimeter toeneemt, dan moet het meten van dat gehoopte effect een fluitje van een cent zijn

Het mag helder zijn dat het kabinet die gedane belofte, beetje bij beetje, dat dan wel, probeert in te lossen, maar doe het dan met de argumentatie: “beloofd is beloofd”. Niet met het idee dat het niet te handhaven is. Want dat lijkt op wat, ooit gezegd is door, ik meen, cabaretier Fons Jansen: “Als het niet meer door de beugel kan, dan maken we de beugel toch gewoon wat wijder!”

24-03-2021

 

Verhuisd


005 VERHUISD bew

De vlog-familie Bellinga is verhuisd. Dat nieuws kwam ik op internet tegen. Het zei me eigenlijk niets totdat ik las dat zij in Raalte een villa hadden gekocht voor 995.000 euro.

Er gaan weken voorbij dat ik het niet op zak heb, vandaar dat mijn interesse gewekt werd.

Het bleek om het gezin Bellinga te gaan, een Zwols gezin hun hele hebben en houden en hun doen en laten hebben “verkocht” aan Youtube door er filmpjes over te maken, Daar schijnen zoveel mensen naar te kijken, dat adverteerders het interessant vinden om tijdens die filmpjes, hun reclames te vertonen. Dat is dan voor het gezin Bellinga hun inkomen. Klaarblijkelijk een riant inkomen, want er wordt door hen gesproken over de koop van een riante villa. 

Ik moest even nadenken over de vraag “Waar ken ik de man toch van ?” toen ik de vader, die als Daniel Bellinga ten tonele wordt gevoerd, in zo’n Youtube-filmpje zag. Ineens stond het beeld weer op mijn netvlies. En zag ik hem In de binnenstad, heel vaak in het overdekte winkeldeel of het begin van de Diezerstraat, jarenlang, staande bij een sandwichbord en met een wit apparaatje in handen.

Altijd vriendelijk en charmant, benaderde hij dames die dat apparaatje moesten vasthouden,  dan stelde hij een paar vragen over zoiets als hun BMI (Body-mass Index). Wat er daarna gebeurde is me altijd onduidelijk gebleven. Het afluisteren vond ik steeds te gênant om het tot het einde toe te doen. Ik vermoed, en ik herhaal, ik vermoed, dat de dames een of ander abonnement werd aangeboden, waarbij zijn charme vast een overtuigende factor was. Nu ik meer weet realiseer ik me ook dat ik hem al een poosje mis, in de binnenstad.

Blijkbaar levert de verkoop van je privé-leven meer op. Dat misgun ik die mensen niet.

Wat ik hun kinderen wel misgun is het effect wat die bekendheid met hen kan doen. Afgezien van de enorme welvaart die hen ten deel valt en waarvoor ze zich, onbedoeld,

mee verantwoordelijk gaan voelen. Want, en dat is misschien nog erger, de kans is groot dat ze zich heel erg bijzonder en verheven gaan voelen, in vergelijk met hun klas-  en leeftijdgenootjes. In dit soort situaties ben ik altijd huiverig om van kindermisbruik te spreken, maar vaak riekt het er wel naar.

Ik hoop dat vader Daniel het bord waar hij in de binnenstad altijd naast stond, nu niet voor de kop heeft. Dan is er misschien nog hoop in die riante villa in Raalte.

21-03-2021

 

Schoolstrijd


004 SCHOOLSTRIJD bew

In het Zwolse nieuws kwam ik tegen dat ene Arnoud Gort persvoorlichter van de Landstede Groep is en ik verbaasde me. Niet dat de hij persvoorlichter is maar dat er scholen zijn die klaarblijkelijk zo’n functionaris nodig hebben. U begrijpt vast al dat de Landstede Groep in Zwolle e.o. een soort van koepelorganisatie is boven een behoorlijk groot aantal scholen.

Landstede was zelf ooit een school. Eentje waarin je als leerling gekend was, waar de leraren met het nodige respect bejegend werden en er zonodig rechtstreeks contact was met het thuisfront van de leerling. Totdat de besmettelijke ziekte die schaalvergroting heet, ook toesloeg in het onderwijs en “de school” een bedrijf geworden is dat opleidingen verkoopt. Naar mijn idee vooral ook een bedrijf dat zichzelf verkoopt. Want elke leerling brengt geld in het laatje. Daarom moet het er vooral “leuk uitzien” en lichten we de pers voor over alle leuke activiteiten zoals verre reizen, gesponsorde sportteams, en  bijvoorbeeld, opvallende gebouwen.

Scholen fuseerden, andere scholen lieten zich daarna “noodgedwongen opkopen” en zo  ontstonden de koepels zoals in Zwolle het Deltion, Landstede en het OOZ (Openbaar Onderwijs Zwolle en regio), om er een paar van te noemen. Met duizenden leerlingen elk, en met, om bij Landstede te blijven, een Raad van Toezicht waar menig bedrijf jaloers op zou zijn en waar veel geld, heel veel geld omgaat, kortom big business.

Bij big business verdwijnen soms principes, of laten we het “vergeten van afspraken” noemen, want daar moest die Arnoud Gort iets over verklaren. Er was namelijk tussen de scholen afgesproken dat er in deze Corona-tijd gėėn rondleidingen gehouden worden met groep 8-leerlingen en dat schijnt de Landstede Groep, tenminste een aantal scholen van die groep, “vergeten” te zijn.

Instellingen die met gemeenschapsgeld gefinancierd worden hebben daardoor alleen al een voorbeeldfunctie. In het kader van de Covid19-regels dienen juist zij zich daaraan te houden, maar nu lijkt het wel heel erg op teveel aandacht voor het eigen belang. Als andere onderwijsorganisaties geïrriteerd zijn is dan ook heel begrijpelijk.

Als Arnoud Gort dan zegt: “Luister, het is niet onze intentie om elkaar in de weg te zitten. Wij willen toekomstige leerlingen op een verantwoorde manier kennis met de scholen laten maken. Het gaat uiteindelijk toch echt om de leerlingen.” vind ik dat op z’n zachts gezegd ongeloofwaardig, misschien wel te gortig.

19-03-2021

 

Igor Cornelissen


003 IGOR CORNELISSEN bew

Ik citeer: “ Zwolle was veranderd. Vrouw Lode was er niet meer. Achter de Vondelkade, waar ik in april 1976 terugkwam in het na de dood van mijn moeder leegstaande ouderlijk huis, ligt de Huygensstraat. In de hoek van een wat saai tijdloos pleintje was het piepkleine winkeltje van de familie Lode. Was daar wel ruimte voor een toonbank ? Lode zelf, een kleine man met een wakker en fris gelaat, ventte met Luide stem langs straten melk en zuivel. Zijn vrouw was fors en pront en pakte het verlangde met dikke, vlezige armen

van een plank. In mijn jeugd moest ik naar vrouw Lode voor een fles melk, wat kaas en een paar eieren. “Ga jij even naar vrouw Lode”, zei mijn moeder dan. Ik vond het een vervelende opdracht want vrouw Lode keek mij met haar bolle ogen altijd doordringen aan en haar boerse stem klonk als een dreigende gongslag uit een sociaal-realistische film. Zij reikte mij dwingend een stukje gele kaas aan als versnapering. Een kind mag niet weigeren. Ik lust geen Hollandse kaas. Toen niet en nu niet. Een diepe stem gorgelde door haal keel. Die keel en haag ogen boezemden mij vrees in. Vrouw Lode had struma, waardoor haar hals was opgezet en haar ogen uitpuilden.

Als ik nu door de Huygensstraat loop, mis ik vrouw Lode. Alles beter dan de onpersoonlijke supermarkt: “Hebt u een spaarkaart?” “ Einde citaat.

Zo leerde ik Igor Cornelissen beter kennen. Ik groeide op in hetzelfde buurtje met dezelfde winkeltjes. Ik kende hem alleen van Vrij Nederland. Het bovenstaande zijn de eerste regels van het derde deel van zijn memoires met als titel “Terug naar Zwolle” uitgekomen in het jaar 2000. Door die regels besloot ik meer van hem te lezen en hem daardoor beter te doorgronden. Sinds het afgelopen weekend weten we dat Zwolle ook zijn eindstation geworden is. Zijn leven was een lange treinreis, veel haltes, veel medereizigers, verschillende treinstellen en veel onbekende bestemmingen.

Hij zal niet alleen door veel Zwollenaren gemist worden. Daar was het een te grote persoonlijkheid voor. Martin van Amerongen, al in 2002 overleden, was een bekend Nederlandse publicist, columnist en journalist. Hij schreef bij het uitkomen van de memoires over Igor Cornelissen:  “Het is allemaal wáár wat hij schrijft.”  Wat valt er dan nu nog meer te zeggen.

17-03-2021

 

Verkiezingen


002 VERKIEZINGEN bew

In de aanloop naar verkiezingen viel het me ineens op dat we in Zwolle niet meer van die grote aanplakborden hebben voor de posters van politieke partijen. ‘t Scheelt in ieder geval de ruzies en verwijten die ontstaan als de ene poster over de andere wordt geplakt. Wat dat aangaat is het een zinnig Zwols besluit dat sinds 2015 van kracht is.

We zien nu vooral posters op plekken waarvoor betaald moet worden en dan zijn het vooral posters van de al wat langer bestaande partijen èn die financieel nog spek op de botten hebben. Mij vallen daarvan vooral die met de lijsttrekker van de VVD op. Wat me daarop stoort, afgezien van het hoofd van Mark Rutte (grapje!), is dat de VVD aan de haal gaat met het woord “samen”.

Die term “samen” heeft onze minister-president het afgelopen corona-jaar heel Nederland bij voortduring voorgehouden, zo niet ingepeperd, omdat het de enige manier is om door de huidige crisis heen te komen, we moeten het samen doen.

Er wordt nu heel bewust op die bijzondere samenwerking een beroep gedaan om op de VVD te stemmen Ik kan het, eerlijk gezegd, niet anders zien. Terwijl diezelfde Mark Rutte de afgelopen week nog heeft aangegeven eigenlijk geen verkiezingscircus te willen onder deze omstandigheden. Hij geeft, in mijn opvatting, dezer weken ook geen blijk van enig  perspectief, hooguit dat hij niet wil regeren met de PVV en/of een blok linkse partijen.

Wat wel opvallend is dat Mark Rutte’s portret in heel veel bushokjes te vinden is. Bushokjes – ook wel abri’s of wachthokjes genoemd – hoe symbolisch !  Die combinatie doet mij denken aan het toneelstuk van Samuel Becket : “Wachten op Godot”.  Volgens kenners gaat dat toneelstuk over het al dan niet zinloos wachten. Je moet zelf zin aan het leven geven.

Ook hier geldt dat afwachten of alle politieke beloften, die wie dan ook worden gedaan, waargemaakt zullen worden. Op de foto is de rechtbank van Zwolle deels te zien. Zouden daar politici wegens het niet nakomen van hun beloften veroordeeld kunnen worden ? Ik vrees van niet. Op basis van ontstaan”gewoonterecht” zal er wel geseponeerd worden.

O ja, weet wel: Niet stemmen geeft zeker geen verandering !

15-03-2021

 

Pensioen


001 PENSIOEN bew

In de NRC las ik deze week een artikel dat de kop had: ”Pensioen in coronatijd heeft al snel een rafelrandje”. En toeval of niet, ik sprak met een goede bekende van me, die juist in deze tijd met pensioen is gegaan. Zijn verhaal wordt, in het krantenartikel opvallend kort en bondig samengevat als: “De lockdown maakt de pensionering anders. Afscheid nemen van collega’s gebeurt in kleine kring, de grote reis erna kun je vergeten.Toch maar een paar maandjes doorwerken dan ?” Nee, het was niet zijn verhaal, het leek er wel enorm op.

Natuurlijk is er nog een aantal zaken te benoemen, zoals het sociale leven dat nu in veel gevallen is stil komen liggen, en als je nu met pensioen gegaan bent, kan dat sociale leven ook niet  ook niet opgebouwd worden. Men meent dan alleen te staan  en alleen maar thuis te zijn. Zeker als je alleengaande ben je in deze tijd niet te benijden.

Bij veel bedrijven was al decennia lang de mogelijkheid, als je tegen “met pensioen gaan” aan zat,  een cursus te volgen om daar goed mee om te gaan. Gelukkig heb ik nooit hoeven bedenken hoe mijn dag te vullen. Dat lukte altijd wel. Maar intussen heb ik bijvoorbeeld ook mensen gezien wiens enige verzetje op een dag de wandeling met de hond is, dus moeten die cursussen blijven bestaan.

We vegen letterlijk en figuurlijk ons eigen stoepje niet meer schoon doordat we misschien wel een overgeorganiseerd land geworden zijn. Waar alles geregeld moet worden, vinden we. Als de zorgkosten ons te hoog worden gaan we niet gezonder leven, nee dan hebben we recht op zorgtoeslag.  Als we in de file komen te staan, eisen we een extra rijbaan in plaats van ons af te vragen of er geen andere mogelijkheid was, dan in de auto te stappen.

Het zijn maar zo een paar uit de mouw geschudde opmerkingen waar heel veel over te zeggen valt.  Daar hoort wellicht ook bij wat te doen na de pensioendatum. Maar zouden we ons leven lang niet moeten leren vooruit te kijken vanuit de visie: “Kunnen we het niet alleen beter, maar vooral kunnen we het ook  leuker doen?!”

Mijn goede bekende heeft spechten in zijn tuin. Ik had er zicht op tijdens ons gesprek. Beter kun je het niet krijgen, denk ik want leuk dat het was !

12-03-2021

 

Facebook - Like Zwolle in Beeld

Cookies